woensdag 31 december 2014

553 vierkantjes later...

Sinds deze zomer slaapt Louise in een tweepersoonsbed, namelijk in het logeerbed.
Sinds ze terugkwam van een weekendje aan zee met mijn mama en zus (ondergetekende had teveel last van zwangerschapsmisselijkheid en bleef noodgedwongen thuis) kondigde ze aan dat ze niet meer in haar ledikant wou. Ze sliep daar ook in een gewoon bed, en dat was haar goed bevallen.
Nou, moeder en vader deden daar niet moeilijk over, en verhuisden het logeerbed naar haar kamer.
Nu wordt het stilaan tijd, dat ik dat bed terugkrijg. Namelijk om op de kamer van babybroer te zetten, zodat ik de eerste maanden daar samen met mijn klein ventje kan slapen. Dat maken de nachtvoedingen een pak aangenamer, dan alsmaar over en weer te moeten lopen. Cosleepen met vader erbij is jammer genoeg niet aan de orde, die wordt al wakker van een mug die een scheet laat.
Dus Louise krijgt volgende week haar eigen kamer, mét dubbel bed. Ze is het nu zo gewoon, en eigenlijk is dat wel handig, zeker bij een kindje met night terrors, dat moederlief na x aantal keer opstaan, gewoon kan gaan bijslapen.
Nu zijn dubbele dekbedovertrekken veelal niet voorzien voor kleine kindjes. Allee, dat dacht ik toch toen ik met dit project begon, inmiddels heb ik er hier wel gevonden.
Het plan voor deze dekbedovertrek zit al langer in mijn hoofd (eerst met doel "voor mezelve", maar bon, moeders he...), dus ik was al ruim een jaar vierkantjes aan het snijden als ik wat restjes (uit mijn restjesbak en uit die van tante Sis) bij elkaar had. Met het juiste grief (omnigrid, snijmat en rolmes) een fluitje van een cent! Ik maakte eerder al kussens met dezelfde techniek.
Ik sneed ze 11,5cm x 11,5cm, omdat ik eerst de intentie had ze met de naaimachine te maken en ik een persvoetje heb van 0,75cm, waarna er dus vierkantjes van 10cm x 10cm overblijven als je die stikt. Maar met de overlock ging dat toch een pak sneller, en zo is de binnenkant ineens netjes afgewerkt. Die sneed er nog een halve milimeter meer af, waardoor ik voor een dekbed van 200cm x 200cm 21vierkantjes x 21 vierkantjes nodig had. Onderaan deed ik daar nog een flap aan van 10 vierkantjes x 4 vierkantjes, om hem netjes weg te stoppen onder de matras.
De overtrek en de kussenslopen werden aan de achterzijde afgewerkt met een laken.



Zo ziet dat eruit aan de binnenkant.


Ze kon niet wachten om het dekbedovertrek in te wijden. (lees: pas vele foto's later had ik bovenstaande foto's, zonder kind op het dekbed ;) )
Het overtrek poseert overigens op het ouderlijk bed, daar was het lichter om de foto's te trekken.


En ze was neig content!
Zou ze nu doorslapen deze nacht? Als beloning voor mammie? :p


En nog twee bijpassende kussenslopen, twee exact dezelfde, dus maar ene foto ;).
Nog ongevuld, want tot op heden slaapt ze nog met haar peuterkussen, maar bij haar nieuwe kamer komen er dus twee dunne grote mensenkussens bij ;).


Keiblij met het resultaat, en tevens keiblij dat het af is :).

Prettig eindejaar allemaal, en een goed begin!
Dat 2015 een mooi, gezond en creatief jaar mag worden!

woensdag 24 december 2014

Kerstkousen

Al een aantal jaar lag er een kerstsokkenpaneel in mijn kast. Ik vind er nergens de naam van terug, Googled u gerust zelf verder op "panel, christmas, socks, fabric" en zulke dingen.
Omdat ik dit jaar niet echt in kerststemming geraakte (te druk, niet koud genoeg, ...) vond ik het tijd om eindelijk deze panelen te verwerken tot sokken voor boven mijn (toegemetste) haard.
Hoeveel kerstiger kan het zijn? ;) En vooral, erg Amerikaans :p.


Aan de achterzijde zit een fijn polkadotje en binnenin een rood/wit vichytje, maar dat ziet u natuurlijk niet, dus u zal me moeten geloven op mijn woord.


En u, bent u in kerststemming?
Volgens mij is dat iets wat je enkel als kind (ik toch) ten volle kan beleven, toen vond ik de kerstperiode zoooo magisch, nu vind ik het maar gewoontjes, en gaat het grotendeels aan mij voorbij.
Wellicht heeft het er ook mee te maken dat ik normaal altijd moet werken met kerst (avond of nacht), en ik al jaren geen Kerst meer heb beleefd van aan een familietafel. Maar dit jaar niet, dit jaar zit ik mee aan de feestdis! Met dank aan een goed getimede zwangerschap :p. *thuis in zwangerschapsverlof sinds een paar dagen*

vrijdag 19 december 2014

Nieuwjaarskleedje

Na het kerstkleedje, is nu ook het nieuwjaarskleedje klaar :)
Ook dit stofje bestelde ik bij Chellebel, u vindt het hier. Heerlijk over the top en origineel, ik zag het nog nergens anders.
De muntkleurige katoen van het kraagje; en de fournituren (paspel en biais) vond ik bij Creasis.
Handig, zo een winkeltje bij de deur ;).
Als basis van het bovenlijfje nam ik Lena uit Zelfgemaakte Kleertjes.
Gewoonweg omdat dit vooralsnog de enige patroontjes zijn, die perfect op maat vallen bij mijn dochter.
In plaats van met een beleg te werken, dubbelde ik het hele lijfje, en voerde de ganse jurk, met een gouden/okeren stofje.
Ik tekende er nog fluttermouwtjes aan, en een rimpelrok met veel rimpeltjes.
De longsleeve komt van bij Bel & Bo, naar een muntkleurige legging/kousenbroek ben ik nog op zoek. Tips zijn welkom!


De mouwtjes.

 

Paspel tussen lijfje en rimpelrok.


De voering zal ik de volgende keer ook eens strijken, alvorens foto's te nemen ;).



Achteraan afgewerkt met een gewone rits, want blinde ritsen blijken hier niet stevig genoeg.
*ofwel zijn wij niet zacht genoeg in het toeritsen ervan :p*
Daar kan ik nog altijd wel wat oefening gebruiken, niet voor niks dat ik gewoonlijk de rits weglaat en vervang door een knopen/kamsnapspad. Deze keer deed ik het omgekeerd, en verandere het patroon (dat voor knopen was voorzien) naar eentje voor een rits ;).
Oefening baart kunst zeker?


En hiephoi, vandaag zou mijn nieuwe kodak moeten arriveren!
Voor deze foto's leende ik het toestel van mijn vriend. Gelukkig leest ie mijn blog niet, ie moest het weten dat ik met zijn chique camera-affaire aan de slag ging... Maar zoals jullie zien, ben ik zo een vree machine niet echt gewoon, en zal ik blij zijn als mijn simpel kodakske sebiet arriveert.

zondag 14 december 2014

Boterkoekjes

"Deze middag gaan we koekjes bakken", zo beloofde moeders deze ochtend. *in de voormiddag ging ik nog naar zwangerschapsyoga*
Toen het middag was, verzamelden we ons grief, en constateerde ik dat ik vergeten was dat de kiekes weer ffkes niet meer leggen. *de kouschijters*
Grmbl, koekjes zonder eieren, dat gaat niet. Allee, dat gaat wel, ik maak bijtijds wel eens een "alternatief recept" zonder ei/echte suiker/... maar vandaag had ik *oh, nostalgie* gewoon zin in échte boterkoekjes, met echte roomboter (margarine is overigens helemaal niet zo gezond als vele mensen wel denken, zie oa hier en hier), echte suiker, echte tarwebloem en échte eieren. Niet bepaald het nummer één recept op vlak van gezondheid, maar wel neig lekker :p.
De buurvrouw had er ook geen meer, maar belofte maakt schuld, dus waagde ik me door de koude naar de buurtwinkel.

Het recept:
Ingrediënten:
* 2 eieren
* 225g zachte roomboter
* 300g zelfrijzende bloem
* 175g kristalsuiker

Werkwijze:
* Suiker en boter goed mengen.
* Bloem en 1 ei toevoegen.
* Kneden tot een bol, en zo nodig (indien te plakkerig) nog wat bloem toevoegen.
* Oven voorverwarmen op 180°.
* Bloem op de tafel strooien.
* Deeg uitrollen met de deegrol tot een kleine centimeter dik.
* Koekjes uitsteken met vormpjes en op een ovenplaat met bakpapier leggen.
* Overschot deeg weer samenkneden (als er geen plaats meer is om vormpjes uit te steken) en opnieuw uitrollen en koekjes uitsteken.
* Als de bakplaat vol ligt (ik had met dit mengsel en niet te grote oven met maar één ovenplaat, drie maal bakken nodig) de koekjes besmeren met een mengsel van eidooier en een scheutje water. Ik strooi er "van ver" nog een klein beetje kristalsuiker op.
* 15' bakken.
* Laten afkoelen op een rooster, heel belangrijk, anders kan de warmte niet goed weg en blijven de koekjes slap.

En warm zijn ze ook keilekker overigens :p.























Ik bewaar ze in een blikken koekendoos, zo blijven ze het langst vers en nemen ze geen gek plasticsmaakje op.


zaterdag 13 december 2014

Kerstkleedje

Onlangs zag ik bij Chellebel een allerschattigst kerststofje!
Ik wist meteen, "Dit wordt de stof voor het kerstkleedje!", en bestelde mij een meterke.
Ik voeg ff de foto toe, zodat jullie de échte kleuren van de prachtige stof kunnen zien, want mijn kodak is dood, en gsm-foto's, die zijn precies toch niet zo kleurecht, zo blijkt...


Ik koos voor een eenvoudig A-lijntje, meer heeft zo een stofje niet nodig.
Ik voerde het kleedje volledig met een rood polkadotje.
Past bij de paddestoelen op de buitenstof, maar zie je uiteindelijk toch niet. :p


In de retroknopendoos van tante Sis, vond ik twee mooie polkadothartjes.
Ik keek eens heel lief in haar ogen, en tien seconden later zaten ze in mijn sjakosj. Merci Sis!
Het kleedje werd uiteraard netjes doorstikt en al. Tegenwoordig erger ik me overigens dood aan al die webshops die zelfgemaakte spullen verkopen, maar wel niet de moeite doen om netjes hun kledij te doorstikken, of die dat schots en scheef doen. *wie het schoentje past, trekke het aan*


Onderaan afgewerkt met een gouden paspelleke, al denkt mijne gsm-kodak daar anders over, over die kleur ;).


Voila se, en het nieuwjaarskleedje ligt ook al geknipt, allee, de buitenstof toch :p.
Morgen eerst mijn kot opkuisen, en dan hopen dat ik nog ff tijd en fut vind om achter mijn naaimachine te kruipen.

vrijdag 12 december 2014

Feestelijke fimojuwelen

Nog twee dagen werken (vandaag en maandag) en dan mag ik in welverdiende zwangerschapsrust!
Hiephoi!
Ik zag er eerst als een berg tegenop, want ik ga gewoon graag werken, maar de rust begint alsmaar meer welgekomen te zijn, en nu begin ik zelfs te verlangen.
Niet te onderschatten, zes maand zwanger zijn, ploegen/weekendwerk (in praktijk doe ik altijd de late hoor ;), maar ben ik wel pas na 22u thuis natuurlijk), een kabouter die op tijd op school moet zijn, workshops geven, huishouden doen, etc.
Maar gisteren, gisteren nam ik alvast een voortijdige pauze, en ging ik nog eens op workshop bij Creasis.
Op het programma: fimojuwelen. Vind ik eigenlijk echt wel leuk om te doen, maar thuis komt dat er helemaal niet van. Het beste bewijs, mijn vorige pakjes lagen al ruim 3 jaar onaangeroerd in de kast, tijdens de zwangerschap van Louise volgde ik namelijk nog eens zo een workshop :p.
We spitsen ons vooral toe op leren werken met bladgoud en dergelijke. En ene keer ik in "den drive" zit, kan ik niet meer stoppen :p. Ik werkte dus gewoon tot mijne fimo op was, en deze ochtend kon ik alles assembleren. *en nu ga ik me mogen spoeien om nog te koken, te eten en te douchen alvorens naar het werk te gaan :p *

De masterpiece:

Ketting en bijhorende armband, met kleurverloop door telkens klein beetje van de volgende kleur toe te voegen.



Twee vlindertjes voor de kleine smurf:



Nog een ketting voor moeder:


Een hele resem oorbellen:










En nog wat knoopjes met de laatste restjes:



Dat het een productieve workshop was!

maandag 1 december 2014

Tafeltent!

Ze is af!!!
De tafeltent!!!
En ik ben er meeeegaverliefd op!!!
Zelden was ik zo blij met een naaisel van mezelf! En ook zelden zo blij dat dat naaisel af was :p.
Want amai, het was me het werkje wel...
Onverwachts had ik twee dagen extra tijd om aan de tent te werken, omdat Louise bij mijn mama kon gaan slapen. Zo kon ik eens door- en uitslapen. Want na 3 maand van night terrors bij de kleine kabouter, liep ik er maar sufjes bij.
Nu loop ik er ook sufjes bij, maar dat is van teveel te slapen :p. Het is ook nooit goed.
En na dat slapen, knipte en naaide ik er lustig op los! Ik had ook kunnen kuisen, maar dat kan een andere keer ook, niet tijdens mijn twee onverwachte vakantiedagen ;).

Bon, de tafeltent dus!
Reeds maanden was ik bezig met inspiratie op te doen, tot de tent helemaal in mijn hoofd zat.
Enkel de verhoudingen van de verschillende objecten tov elkaar kloppen totaal niet, maar ik denk niet dat mijne smurf daar een probleem van zal maken ;).
Louise is namelijk een "onder de tafel"-kindje. Als het haar wat te druk wordt (familiefeestjes, mensen die te luid gaan, als ze moet gaan slapen, ...) trekt ze zich namelijk steevast terug onder de tafel. Daarom dat ik er niet aan twijfel dat deze tent een groot succes zal worden!
Enige nadeel, waar moet ik nu gaan naaien??? Misschien met mijn benen "door de deur" ;).
En nog een nadeel, we hebben besloten de geplande Sintcadeaus uit te stellen tot Nieuwjaar, en de tent zaterdag te geven. Nu moet ik nog zolang wachten voor ik ze haar mag tonen!

Wandelt u mee een rondje rond de tafel?


De stengels van de bloemen ging ik eigenlijk naaien met dikke draad, en met de hand, maar ik was het moe, dus tekende ze met textielstift. Maar ik denk dat ik me nog menig avond bij Louise rond de tafel zal zetten, en toch maar de stengels ga overnaaien, dat is mooier.


Er kan echt post in de brievenbus, met ons huisnummer erop.


Venstertje met Soft Cactus en een glasgordijntje. 
Het gordijntje is in twee delen, zodat ze die met een touwtje opzij kan doen. Ik koos voor glasgordijntjes, omdat er zo zoveel mogelijk licht door kan en omdat je zo niet rechtdoor kan kijken naar de binnenkant van de andere kant.


De poppenwas ophangen kan ook :).
Ik ben nog op zoek naar iets grotere wasknijpers, tussen deze kaartjesknijpers en echte knijpers in.
Normaal hebben ze die bij AVA, maar die zijn nu overspoelt door Sint en Kerst, dus ik moet het na nieuwjaar nog eens proberen, aldus de winkeldame.



Piep piep, zoek de muis.


Ik kon niet kiezen in welke flexfolie ik "de poes" wou, dus maakte ik er gewoon twee.
Nadien beviel de luipaardpoes me zo enorm, dat ik er op de blauwe zijde nog eentje extra zette.


Uiltjes uit dit MM-stofje.


De deur.
De oplettende ziel ziet dat het voorpand uit twee stukken bestaat.
Dat kwam omdat moeder na een hele dag naaien, nog dacht dit er ff bij de pakken, en de deur uit de verkeerde richting uit het pand knipte :s. Zo was mijn pand dus te smal (ik had de hoogte voor de breedte gepakt, en omgekeerd). Maar bon, het werd opgelost ;).


En zo kan er wat extra licht binnen, en kan ze gemakkelijk binnen en buiten.


En, wat vinden jullie ervan?